جشنواره جابر بن حیان

اتاق پرسش و پاسخ در باره جشنواره جابر بن حیان

سلام


توجه

اشکال ایمیل برطرف شده و مثل گذشته در خدمت شما هستم.

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم بهمن 1391ساعت 19:1  توسط کنجکاو  | 

توجه


سلام دوستان پست آخر شلوغ شده و نظرات رو توی دو صفحه نشون میده جدیدترین سوالات شما در صفحه دوم پاسخ داده شده . اونجا رو هم ببینید . لطفا توی پست های خلوت نظر بدید تا جوابتون رو راحت تر پیدا کنید. در ضمن میتونید ایمیل هم بزنید :

 moosavimail@yahoo.com



+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم آذر 1391ساعت 23:21  توسط کنجکاو  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم آذر 1391ساعت 6:46  توسط کنجکاو  | 

با سلام و خسته نباشید
 قبل از هر چیز لازم می دانم از تلاش و کوشش شما و سایر همکاران که برای آموزش بهتر و برتر فرزندان کشور تلاش و کوشش می کنید تشکر کنم
 من دو سال است که مجری طرح هستم و چون سر گروه آموزشی هم بودم برگزاری کارگاه برگزاری نمایشگاه - داوری و.راهنمایی معلمین و   و.. را نیز برعهده داشتم
 و در این راه شیرینی و البته تلخی های بسیار دیده ام و صد البته کلی از وقت انرژی و هزینه پرداخت کرده ام
  طرح بسیار جالب و علمی است  اما چند خواهش:
   هنوز برخی همکاران و دانش آموزان هدف را انجام یک پروژه برتر برای برنده شدن و یا .... می دانند  ای کاش همه بدانیم هدف آموزش دانش آموز و یادگیری روش علمی و..
  به نکات مهم آموزشی نهفته در طرح توجه و این موارد را برجسته کنیم . مثال در جمع آوری برگ به خوبی می توان به اصل اول دین که توحید است رسید و...
  در داوری ها و انتخاب داورها کسانی باشند که بدانند اهداف اجرا چه بوده که مثل استان ما خراسان جنوبی داوری نگویید ظاهر تابلو مهم نیست باید ببینیم بار علمی دارد یا خیر  بلکه بداند که اجرای طرح علمی راه و روش داشته و پیرو یک نظم خاص است
   ای کاش بدانیم بعد از اجرا و نمایشگاه و.. پایان باز هم می شود از تابلوهای تولید شده در کلاس درس استفاده کرد به عنوان کمک آموزشی و..حتی سال بعد و..
و...و...   وقت شما را نگیرم نظام پاداش مورد توجه خداوند هم هست  پس بعد از اجرا ای کاش همه مدیران مدارس روسای ادارات  مدیران کل و..وو.. بدانند که باید به هر نحو که می دانند از برگزیدگان تجلیل شود حتی با یک جمله ساده برای همکار یا یک مداد سیاه برای دانش آموز
 
  و..و..و..  حرف بسیار است اما من معتقدم آینده یافتنی نیست بلکه ساختنی است و ما معلمین با ساختن دانش آموزانی توانا می توانیم آینده ی خوبی را تضمین کنیم    با تشکر احسانی نژاد از بشرویه .


کارشناس

سلام
خداقوت همکار گرامی .درد دلهای شما داغهای ما را هم تازه می کند . ولی چه کنیم که برای تربیت کردن باید تغییر دهیم و برای تغییر دادن باید ارتباط برقرار کنیم و برای برقراری ارتباط باید در مخاطب خود نفوذ کنیم و اغلب مشکلات از همین جا آغاز می شود که باید در افکاری نفوذ کنیم که ساخت تربيتی درستی ندارند و طی سالیان و با فرهنگ ها و برداشت های غلط از آموزش شکل گرفته اند و نفوذ کردن به ماورای آنها همت بلندی لازم دارد که البته ما قصد آن را نموده ایم و امیدواریم که حتی اگر شده مانند یک قطره آب عمل کنیم بالاخره به این دژهای محکم نفوذ کنیم .
اما در مورد ظاهر و باطن تابلو باید بگویم هر دو مهم است و هیچ کدام نباید فدای دیگری شود و  شاه کلید این معما کلمه تعادل است .

در مورد تقدیر هم باید بگویم هم تقدیرات درونی لازم است و هم بیرونی و هیچکدام را نباید نادیده گرفت . اصولا اغلب مشکلات ما در تمام این موارد ناشی از عدم هنرمندی ما در پیدا کردن نقطه تعادل است واگر این نقطه را پیدا کنیم همه چیز حل می شود .

در مورد استفاده مجدد از تابلو هم باید بگویم که تابلوی نمایش پنجره ای یکبار مصرف است برای سخن گفتن و اطلاع رسانی به مخاطبان ، و ذخیره کردن آن لازم ومرسوم نیست و باید اجازه دهیم بچه ها در نسل های بعدی به خلاقیت های مد نظر خودشان بپردازند .

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم آذر 1391ساعت 19:11  توسط کنجکاو  | 

این دسته گل رو تقدیم می کنم به تمام معلمان عزیزی که عاشقانه و بی ریا پروژه ها را هدایت نموده اند تا نباشد که صاحبان اصلی این ماجرا احساس کنند که فراموش شده اند. دست همه شما را می بوسم.

http://www.persianv.com/uc/out.php/i4619_L00906425900.jpg

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم خرداد 1391ساعت 21:57  توسط کنجکاو  | 

این شاخه گل رو تقدیم می کنم به بنیانگذار جشنواره جابربن حیان جناب آقای خسروی مسئول گروه های آموزشی دفتر آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش که به حق ایشان را می توان امیرکبیر گروه های آموزشی نامید .

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم بهمن 1390ساعت 21:51  توسط کنجکاو  | 

سلام

دوستان عزیزی که مایلند جواب سوالات خود را از طریق وبلاگ دریافت کنند هنگام ثبت نظر توجه داشته باشند که نظر خود را به صورت خصوصی ثبت نکنند .

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم دی 1390ساعت 0:48  توسط کنجکاو  | 

طاهره عزيزخاني


با درود بي پايان بر تمامي كساني كه براي رشد انديشه مي كوشند.پسرم امسال كلاس سوم است و با اينكه هم خودش علاقمند به اين نوع كار هاست و هم خانواده وهم اينكه دبستان او در سال گذشته گويا در اين جشنواره مقام هم كسب كرده است ولي امسال به طور اتفاقي از وجود چنين جشنواره اي خبر دارم شدم. پيشنهاد مي كنم در شيوه نامه هاي جشنواره روش هاي اطلاع رساني و حتي اگر لازم است اجبار به اطلاع رساني را براي مدارس وارد نماييد. همه زحماتي كه در اين كار ها انجام مي شود اگر اطلاع رساني لازم و كافي نباشد بهره وري بسيار كمي خواهد داشت. پيشنها ديگرم اين است كه بازديد از اين جشنواره ها و وجود اردو هاي دانش آموزي را فعال نماييد. چرا كه هم خانواده ها و هم دانش آموزان با ديدن كار ديگران ايد هاي ذهني پيدا مي كنند كه براي سالهاي بعد سودمند خواهد بود.اگر مي توانم كمكي در اين زمينه ها بكنم آماده همكاري مي باشم. دانش آموخته مهندسي مكانيك دانشگاه صنعتي شريف و كارشناس خودرو مي باشم.اميدوارم بتوانم در این راستا خدمتي بكنم

پاسخ کارشناس

سلام  و درود بر شما

این جشنواره در حال توسعه تدریجی است و هم اکنون 10 درصد مدارس کشور را شامل می شود .

با توجه به اهمیت زیربنایی این جشنواره در ایجاد روحیه پژوهشگری  و تفکر فلسفی و نقادانه در دانش آموزان دوره ابتدایی می توان گفت که جایگاه و کارکرد آن به مراتب از جشنواره های علمی پرآوازه مثل خوارزمی بیشتر است در عین حال توجه به این مطلب ضروری است که تبلیغ و ترویج این فعالیت باید به صورت تدریجی و همراه با آموزش کامل معلمان و والدین صورت پذیرد . چرا که یکی از تفاوت های مهم این جشنواره با جشنواره ای مثل خوارزمی نهادینه کردن این فعالیت در مدارس ابتدایی و افزایش شمول شرکت کنندگان در آن است و نه برندگان

پس خطر افزایش بی معنی رقابت در دوره ابتدایی برای کسب جوایز و به تبع آن افزایش دخالت والدین و معلمان را در پروژه های دانش آموزان نباید نادیده گرفت .

لذا بهتر است چنین کاری در فضایی آرامتر و به دور از تبلیغات آنچنانی انجام شود تا سرنوشتی مثل تعداد قبولیهای مدارس در تیزهوشان را پیدا نکند و به سند افتخاری توخالی در ویترین فعالیتهای مدیران مدرسه تبدیل نشود . البته اطلاع رسانی چیزی غیر از تبلیغ و تشدید فضای رقابتی است که شکر خدا در این زمینه اطلاعات خوبی آماده و از طریق فضای مجازی در اختیار تمام عوامل درگیر در این طرح قرار گرفته است .

ممنون از اعلام آمادگی شما برای همکاری لطفا به آدرس بنده یک ایمیل بزنید تا در صورت نیاز شما را زحمت بدهیم .moosavimail@yahoo.com

نویسنده: خانوم همسایه
سه شنبه 27 دی1390 ساعت: 0:5

سلام من در همسایگی یه دختر کلاس پنجمی هستم امروز هراسون اومد گفت همچین جشنواره ای هست و من فقط تا چهار شنبه وقت دارم میشه کمکم کنید. منم کمی تو اینترنت چرخیدم و متوجه شدم جریان از چه قراره. ولی شما حساب کنیین وسط امتحانات این بچه اونم یک شنبه تازه خبر دادن و تا چهارشنبه باید تحویل بده درسته؟ آخه جشنواره به این خوبی که کلی بچه ذهنش باز میشه باید حالا مدیران مدرسه یادش بیوفتن؟؟؟؟ من خودم بچه مدرسه ای ندارم اما همیشه تو کارای تحقیق یه دختر همسایمون کمک میکنم اما الان واقعا استرس رو تو چشمای این دختر میبینم تو رو خدا بگین بیشتر به بچه ها وقت بدن یا حد اقل زودتر اعلام کنن


کارشناس جشنواره
سلام بر خانم همسایه و تشکر از دقت نظر و نوع دوستی شما

متاسفانه کنترل این گونه اتفاقات تاحدود زیادی از دست ما خارج است ولی انشا الله سعی می کنیم برای سال تحصیلی آینده با جابجایی زمان این جشنواره به مهرماه و آبان ماه اینگونه معضلات را کاهش دهیم .

نویسنده: خانوم همسایه
چهارشنبه 28 دی1390 ساعت: 19:43

سلام دوباره به شما ممنونم از اینکه نظرم رو خوندین بزارید بازم براتون بگم از نتیجه کار امروز کار تابلوی ما که یه تابلوی تحقیقی بود(راجع به فواید زنبور عسل) تموم شد بماند که با چه بدبختی این کار رو کردیم چون تو یه محله پایین شهر مشهد هستیم و امکانات محدوده هم از لحاظ دسترسی به اینترنت هم بودجه خانواده ها..(این که میگم واقعا وضعیت خانواده ها خوب نیست)

حالاتصور کنید مدیر مدرسه گفته این چرا اینجوریه کاش تمام این زمینشو لانه زنبوری میکردین (که یه روز کامل وقت میخواد)یا چرا فرضیه نداره مامان دختر همسایه که خودش اطلاعات کمی داشته براش توضیح داده ولی بازم نفهمیده آخه بابا این تابلوها چند نوع دارن اصلا من موندم خودش بخشنامه رو خونده؟ سی دی که شما دارین توضیح میدین رو دیده؟ یا گفته یه مدل از لانه زنبور تهیه کنید آخه اونم باز سیستم تابلو رو از حالت تحقیقی خارج میکنه ! چون فابریانو ایستایی کمی داشت به بدبختی یه کارتن جور کردیم که پشتش بچسبونیم حالا خانم مدیر میگه چرا انطوریه ببرید آکاسیو بچسبونید آخه خدا خیرت بده شاید یکی نداره پول به این چیزا بده!! از طرف دیگه اطلاعات نباید حجمش زیاد باشه که بیننده رو خسته کنه اما خانوم گفتن خالیه یعنی الان کارد بزنید خونم در نمیاد دلم میخواست یه عکس میگرفتم میزاشتم براتون تا ببینین من چرا اینقدر عصبانیم از یه بچه ابتدایی که نبایدانتظار داشته باشیم راجع به چیزای قلنبه سلنبه بنویسه تو رو خدا اول مدیران رو روشن کنید
ببخشید زیاد حرف زدم ممنون


کارشناس جشنواره

مدیران ، همکاران ! اگر از خانم همسایه جلوتر نیستید لااقل از ایشان عقب تر نباشید !!


نویسنده: مادر
شنبه 1 بهمن1390 ساعت: 11:6

ضمن عرض سلام خدمت شما آقای موسوی پسر من 8 ساله است و در کلاس دوم یکی از مدارس خیلی معروف تهران درس می خواند این مدرسه هرسال در جشنواره شرکت دارد امسال معلم پسرم حدود 7 نفر از بچه های کلاس 27 نفری را در دو گروه به قول خودشان ویژه تقسیم کرده و به آنها فهمانده فقط کار آنهابرای جشنواره ارسال خواهد شد بقیه بچه ها هنوز هم به طور دقیق موضوعشان انتخاب نشده و معلم گفته هیچ کس حق اعتراض برای تغییر گروه ندارد والا از تحقیق حذف می شود آقای موسوی می دانم این مسئله ارتباط مستقیم به شما پیدا نمی کند ولی دیدم تنها جایی است که میتوانم ناراحتی خودم را ابراز کنم ما با این برخوردها نه تنها انگیزه ای در کودکانمان ایجاد نمیکنیم بلکه باعث تضعیف آن هم می شویم . با سپاس از شما برای فرصتی که به من دادید.


نویسنده: مادر
دوشنبه 3 بهمن1390 ساعت: 18:33

با تشکر از شما بدلیل سایت خوبتان و پاسخهایتان

این که بالاخره بعداز سالها حرف زدن درباره دانش اموزان را باید فعال در عرصه آموزش کنیم به مرحله عمل رسید بسیار خوشحالم. خواهشمندم 1- از سال آینده دستور العمل این جشنواره از همان آغاز سال شروع شود تا دانش آموزان فرصت کافی در اختیار داشته باشند .2-بهتر است به کارهای گروهی امتیاز ویژه ای تعلق گیرد تادیگر مثل مدرسه دختر من نشود که گفته اند اگر کار گروهی هم باشد آخر کسی معرفی میشود و برای معرفی کار به تهران میرود که بهتر بتواند توضیح دهد پس اگر کار فردی باشد بهتر است.3-ای کاش از همه پروژه ها برای مرحله کشوری ارزیابی میشد البته باتعداد کمتر مثلا از هر استان یک نمونه کار از بقیه پروژه ها ودونمونه کار از پروژه آزمایش و بعداز داوری از طریق فیلم کارهای برگزیده ،نهایت 3نمونه از هر کار برای داوری نهایی از کل کشور به تهران معرفی میشدند و ارزیابی نهایی انجام میگرفت.

کارشناس جشنواره
سلام
1- چشم
2- اینکه فقط یک نفر از گروه فرستاده میشه به خاطر محدودیت امکانات در نمایشگاه های سطوح بالاتر است و چقدر خوب بود که امکانات پذیرایی و فضای کافی داشتیم و همه اعضای گروه می آمدند.

3- مرحله کشوری استخوانی است در گلوی ما که نه می توانیم آن را فرو ببریم و نه می توانیم آن را بیرون بیاوریم . علت هم این است که جشنواره جابربن حیان با سایر جشنواره های علمی در سطوح بالاتر تحصیلی مثل جشنواره خوارزمی تفاوت هایی دارد که اگر به آن دقت نشود و بر طبل رقابت در آن بیش از حد کوبیده شود به سرعت اهداف بلند آن با دخالتهای بیش از حد معلمان و والدین و مدیران برای کسب رتبه ها و عناوین افتخارآمیز لگد مال شده و دانش آموز به عنصری بی اراده و دکوری در آن تبدیل می شود . لذا ما حتی پیشنهاد کرده ایم که برندگان را درگوشی خبر کنید و تا جای ممکن بخشنامه نکنید . بگذارید فعالیت در مدرسه ختم به خیر شود و کودک دوره ابتدایی در مدرسه دیده شود و مورد تقدیر قرار گیرد چرا که این فعالیت نه یک جشنواره فصلی که خوراک روزمره کلاس های درس اوست . پس بهتر است در دوه ابتدایی خیلی دنبال گسترش رقابت دانش آموزان به فضاهای بیرون مدرسه نباشیم .


نویسنده: ی معلم
سه شنبه 4 بهمن1390 ساعت: 17:25

سلام پارسال من در جشنواره شرکت کردم و رتبه هم آوردم کار بسیار عالی بود چون زیاد جدی گرفته نشده بود و به قول خودمان به اون پیله نکرده بودن .اما امان از روزی که به کاری پیله کنند ... امسال کارگاه گذاشتند برنامه زمانبندی دادن که بماند خودشان از زمانبندی عقب بودن .یه ماه نگذشته میگن باید تحویل بدیم . بابا اصل کار فراموش شده . الان این ناحیه میخواد از اون ناحیه جلو بزنه . جوری شده معلم کارو میبره خونه کامل کنه چرا ؟ چون از گروهها گفتن میخوایم بیایم بازدید باید کار در مرحله تابلو نمایش باشه . پس اصل کار چی ؟ بچه ها چی ؟ یادگیری چی؟ کی به اینا کار داره تعداد رتبه های ناحیه مهمه! من متأسفم این طرح هم آلوده شد ! تو رو خدا اعلام کنید به هیچکس امتیازی داده نمیشه فقط دانش آموز مهمه ، مثل پارسال که چیزی به معلم ندادن حتی یه تیکه کاغذ که بهترین کار بود تا هرکس علاقه داره کار کنه . اصل قضیه فراموش شده .بجنبید


نویسنده: مريم
جمعه 7 بهمن1390 ساعت: 18:27

باسلام وتشكر از اينكه به سوالات با حوصله پاسخ مي گوييد.معلم كلاس سوم هستم .يكي از شاگردانم مي خواهد در باره ي طوطي خانگي اش پژوهش كند .اياموضوع جالبي مي تواند باشد؟به نظرشما چه كارهايي مي تواند انجام دهد كه جلب توجه كند؟


پاسخ کارشناس

سلام

بیش از آنکه به فکر جلب توجه مخاطبان و داوران باشیم باید به اهداف کار ، توان دانش آموز ، علایق و نیاز های او بیندیشیم . مشاهدات دقیق یک کودک از طوطی خود که شاید برای ما در نگاه اول جالب توجه نباشد اثرات عمیقی در تقویت مهارت های پایه ای علوم و نگرش های او نسبت به دنیای اطراف خواهد داشت . به موارد زیر توجه کنید :
1- طوطی من از چه چیزهایی تغذیه می کند ؟
2- طوطی من تخمه را از کدام جهت می شکند ؟
3- طوطی من در یک وعده غذایی به طور متوسط با خوردن چند عدد تخمه سیر می شود ؟
4- طول بال طوطی من چقدر است ؟
5- چند رنگ متفاوت در طوطی من به کار رفته است ؟ و
.
.
.
و ده ها سوال دیگر که می تواند تنها با مهارت مشاهده کردن پاسخ داده شود می تواند خود یک پروژه زیبای علمی را رقم زند . و چه بسا مشاهدات دقیق دانش آموز او را به طرح سوالات عمیق تر و فلسفی تر بیندازد که خود راهگشای توسعه دامنه تحقیق و افزودن به کنجکاوی ها و پرسشگری های کودک شود . مثلا :
1- چرا نوک طوطی من این شکلی است ؟
2- چرا طوطی ها اینقدر رنگارنگ هستند ؟
و ده ها سوال دیگر .
اگر این اتفاق بیفتد ما به دانش آموز اندیشیدن را می آموزیم . پس اول به دانش آموز فکر کنیم و اینکه هدف چیست .
اگر درست عمل کنیم خروجی کار ما حتما جالب توجه خواهد بود . درست مثل کشاورزی که در کنار گندمش کاه نیز پدید آید !
نویسنده: مادر نویسنده پژوهشگر و ناشر
جمعه 7 بهمن1390 ساعت: 19:39

آقای موسوی گرامی سلام

بسیار خوشحالم از این که بالاخره در سیستم آموزش و پرورش ما دفتر تکنولوژی آموزشی قدمی بزرگ برداشت . اما متاسفم از این که هدف در ابتدا گم شد.
در مدرسه ای که پسر من درس می خواند متاسفانه نه تنها  معلم بلکه مدیر مدرسه هیچ اطلاعاتی درین باره  نداشتند و تنها معاون مدرسه یکی دو جلسه برگزار کرد با مادران و  بعد هم اعلام شد که کارها را بیاورید . جدا جای تاسف است که ابدا مدرسه درگیر طرح نبود و حتی به اولیا و بچه ها گفته می شد چه موضوعی را کار کنند که امتیاز بیشتری داشته باشد.
من به عنوان یک مادر و راهنما و مشاور در گشت وگذار اینترنتی برای آشنا شدن با طرح زمان زیادی صرف کردم و اگر نگویم که این کار در حد ارائه ی یک پایان نامه دکتری بود ولی به قدر یک کتاب نوشتن انرژی گرفت.  پسر من بسیار علاقه مند است و به لحاظ معلومات عمومی و سواد بسیار پیشرو تر از کتاب های درسی و معلمانش است. اما همین گونه دانش آموزان هم زمانی می توانند موفق عمل کنند که یک استاد راهنما و یک استاد مشاور داشته باشند  جالب این که اشکالاتی  که در مدرسه به کار ما گرفته شد استفاده کم از رنگ و جلوه های بصری تابلو کار بود چیزی که در یک طرح پژوهشی از نوع آزمایش بسیار خنده دار است! در واقع اصل قضیه فدای ظاهر می شود.. به هر حال امیدوارم برای دریافت امتیازی برای مدیران! وقت و انرژی والدین و دانش آموزان این مرز و بوم هزینه نشده باشد.

پاسخ کارشناس
سلام
ضمن اینکه به شما در بعضی موارد حق میدهم باید بگویم که شرایط در همه مدارس یکسان نیست و درصد رضایتمندی بسته به دیدگاه های والدین مدیران و معلمان مجری طرح متفاوت است . تقصیر اصلی را باید ما برعهده بگیریم که در بخش توجیه و آموزش همکارانمان سنگ تمام نگذاشتیم .
انشاالله این مشکل هم به تدریج با تولید کتاب ، فیلم آموزشی و دوره های ضمن خدمت در سال بعد مرتفع خواهد شد .

نویسنده: فریما وحدانی
جمعه 14 بهمن1390 ساعت: 0:12

سلام

این جشنواره برخلاف اهداف بسیار عالیش(آشنایی دانش آموزان با اینترنت و پی بردن به عظمت و قدرت خداوند) به دلیل نحوه ی برخورد مسئولین مدارس و حس رقابت شدید بین مسئولین مدارس مختلف ، تبدیل به
″ ماراتون ″والدین شده است .گاهی نیز تبدیل به رقابتی نا سالم می شود(اطلاع رسانی ناقص به دانش آموزان وتبعیض بین آن ها).
جناب آقای موسوی و همکاران گرامی ایشان ،بهتر است روال انجام این جشنواره تغییر نماید و به جای این که جلسه توجیهی برای والدین و دانش آموزان برگزار شود، کلاس های کارگاهی پس از پایان ساعت آموزشی و در همان مدرسه برگزار شود و دانش آموزان (تاکید می کنم فقط دانش آموزان در کلاس شرکت داشته باشند) یک پروژه ی مشترک را به صورت گروهی (کل دانش آموزان با هم مانند حل یک سوال ریاضی) یا انفرادی انجام داده ، با شیوه ی کار آشنا شوند و پس از پایان دوره ی آموزشی ، رقابت سالم و زیبای این جشنواره را شروع نمایند. که البته زنگ شروع این کار باید هم زمان با زنگ شروع مدرسه نواخته شود.
یک سوال هم دارم آیا همکاران فرهنگی که درمقطع دبیرستان کار می کنند می توانند به عنوان معلم راهنما انتخاب شوند؟ چون من با کمک به فرزندم و هم گروهی هایش به این طرح علاقه مند شدم . در ضمن به دلیل شرایط کاری قبلی( متصدی آزمایشگاه دبیرستان ) و شرایط فعلی( دبیر کامپیوتر هنرستان ) در حوزه ی کاری این طرح نیز اطلاعاتی هر چند ناچیز دارم. در صورت امکان راهنمایی لازم را بفرمایید.
با سپاس و آروزی موفقیت
مادر دانش آموز(از ساری)

پاسخ کارشناس
سلام
در مورد اول حق با شماست ما با دانش آموزان مشکل نداریم ولی با معلمان ، مدیران و اولیا مشکل داریم . قضیه همان دو نفری است که رفتند طبابت یاد بگیرند یکی از آنها به استاد گفت من اصلا طب بلد نیستم و دوستم غلط بلد است . استاد گفت از تو که بلد نیستی 5 تومان می گیرم و از دوستت 10 تومان ، چون اول باید کلی تلاش کنم تا غلط ها را فراموش کند و جای آنها افکار درست را جایگزین کنم .
حال دانش آموز همان لوح نانوشته است که مشکلی با آن نداریم اما اولیا و معلمان و مدیران !!!
اما در مورد دوم باید عرض کنم که معلم راهنما همان معلم کلاس است و شما می توانید در جایگاه یک فرد مطلع و آگاه به آنها کمک کنید و نه معلم راهنمای پروژه



+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم دی 1390ساعت 21:4  توسط کنجکاو  | 





+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1390ساعت 23:32  توسط کنجکاو  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم آذر 1390ساعت 9:43  توسط کنجکاو 

مطالب قدیمی‌تر